Pokazywanie postów oznaczonych etykietą list przypowiedni. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą list przypowiedni. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 22 lutego 2021

Gdy chorągiew pancerną po rodzicu swoim…

 



W dzisiejszym wpisie nieco inny typ listu przypowiedniego, opisuje on bowiem przejęcie przez syna chorągwi w której rotmistrzem był jego zmarły właśnie ojciec. Chodzi o zmarłego w marcu 1673 roku Jana Klemensa Branickiego (1624-1673), po którym chorągiew pancerną przejął Stefan Mikołaj Branicki (1640-1709). Oddział ten służył w armii koronnej do 1683 roku, kiedy to chorągiew została pohusarzona, spóźniła się co prawda pod Wiedeń, wzięła jednak udział w kampanii na Słowacji i w późniejszych kampaniach Sobieskiego.

 


wtorek, 19 stycznia 2021

Arkabuzerzy pana markiza

 



Przeglądałem sobie dzisiaj od rana pięknie zdigitalizowaną Metrykę Koronną (którą możecie poczytać tutaj) i znalazłem bardzo interesujący fragment który chciałbym zamieścić na blogu. To list przypowiedni na chorągiew 80 arkabuzerów, wystawiony w marcu 1668 roku dla markiza d’Arquien (czy tez Derkien, jak chce dokument). To bardzo ciekawy dokument, w którym zalecono markizowi sformować oddział z ludzi doświadczonych, co oczywiście było typową formułką dla tego typu dokumentów. Chorągiew miała mieć (przynajmniej na papierze) zaciąg towarzyski, list mówi bowiem o towarzyszach i pacholikach (pocztowych), którzy mieli mieć konia dobrego ze wszytkim woiennym porządkiem, tak iako porządny Arkabuzer do potrzeby zwykł wsiadać. Z innych dokumentów wiemy, że arkabuzerzy mieli mieć zbroje, z parą pistoletów i bandoletem każdy. Mimo że szlachta dopominała się, by arkabuzeria była formowana na sposób narodowy, tak naprawdę do początku XVIII wieku pod tą nazwą utrzymywała się rajtaria. Zresztą nawet w źródłach z epoki widzimy , że ówcześnie nie mieli większych wątpliwości co do tego kim faktycznie byli owi arkabuzerzy, sam Jan III w swoich listach nazywa ich wszak rajtarami.

[Wiem, jako ilustrację widzimy zapewne husarza z obrazu Brandta, ale jakoś zawsze mi się widok tych jego jeźdźców z bandoletami kojarzy z tym, jak ‘na papierze’ winna wyglądać arkabuzeria]





środa, 8 kwietnia 2020

Na 50 koni i 100 piechoty



Nie ukrywam, że w związku z obecną sytuacją (wciąż żadnych zombie…) dużo czasu spędzam przeglądając zdigitalizowane zasoby polskich bibliotek i archiwów. Co prawda czasami mam ogromne problemy z rozczytaniem się w odręcznym piśmie, jednak pomoc Żony (która nie ma niesamowity talent do odczytywania takich dokumentów) i znajomych specjalistów sprawia, że udaje się odnaleźć wiele interesujących materiałów. Będę się więc nimi dzielił na blogu, w końcu są dostępne dla wszystkich ale nie każdy wie gdzie i jak dokładnie ich szukać.

Na pierwszy ogień bardzo interesujący zbiór dokumentów: list przypowiednie Zygmunta III, królapolskiego, na zaciąg wojska dla poskromienia swawoli kozackiej. To seria listów przypowiednich na 50-konne chorągwie jazdy i 100-osobowe chorągwie piechoty w armii litewskiej, co ciekawe – miejsce na nazwisko rotmistrza jest puste, miało zostać wypełnione już po ustaleniu kto obejmie komendę jednostek. Można sobie dodać własne nazwiska, wydrukować, postarzyć herbatą i powiesić na ścianie. Jak już będzie można mieć gości, to się będzie można chwalić praszczurem w służbie Zygmunta III. 


piątek, 14 czerwca 2019

W dziele rycerskim wedle trybu cudzoziemskiego ćwiczonych



W dzisiejszym wpisie coś dla miłośników autoramentu cudzoziemskiego. Poniżej list przypowiedni JKM Jana II Kazimierza z 1 stycznia 1651 roku, dla kapitana Olbrychta Goreckiego. Oficer ten, służący poprzednio w pieszej gwardii królewskiej, miał wystawić liczącą 200 porcji freikompanię piechoty cudzoziemskiej do komputu litewskiego. Sporo ciekawych informacji dotyczących żołdu, dyscypliny i popisu formowanego oddziału. Na końcu interesująca wzmianka o dodatku finansowym który miano płacić żołnierzom przy robotach fortyfikacyjnych.





środa, 17 września 2014

Chorągwie kozackie trzy, każda po sto koni.


Dzisiaj wpis krótki, acz treściwy - bo można w nim znaleźć aż trzy listy przypowiednie. Pochodzą one z 20 września 1633 roku, a wystawił je w obozie pod Smoleńskiem sam król Władysław IV. Dotyczą one ciekawego zjawiska: trzy dotychczas będące w służbie chorągwie (dwie hetmana Krzysztofa II Radziwiłła i jedna rotmistrza Dawida Konstantynowicza Południewskiego) skończyły w tym miesiącu służbę i groziło im rozpuszczenie - tego dotyczy określenie o abdankowaniu. By, w toku wciąż trwającej wojny, nie stracić doświadczonych żołnierzy , król wyznaczył trzech nowych rotmistrzów do dowodzenia chorągwiami, wydając im listy przypowiednie na 100-konne roty. Niestety w listach brak (ze zrozumiałych względów) informacji o wyposażeniu oddziałów, za to można znaleźć wzmiankę o żołdzie.




wtorek, 25 marca 2014

Jak generał Rakowski dla Kajzera wojsko zaciągał - cz. II

W zeszłym miesiącu wspominałem o listach przypowiednich, które miał – na zaciągi cesarskie – otrzymać  Stanisław Rakowski. Spróbowałem więc nieco pogrzebać w tym temacie. Niestety nazwisko oficera, a także jego rotmistrzów, nigdzie nie wypłynęło. Regimentu (czy półregimentu) Rakowskiego próżno szukać w Geschichte der K. und K. Wehrmacht…  autorstwa Alphonsa von Wrede. W drugiej części trzeciego tomu możemy jednak znaleźć następującą notkę:
1628 sollten 4000 polnische Reiter unter Obrist Silnicki geworben werden; weitere Daten fehlen, doch scheint ein Theil derselben de facto im kaiserlichen Dienste gestaden zu sein.
Wrede nie znalazł dokładniejszych danych na temat owych 4000 „polskich jeźdźców” , jednak biorąc pod uwagę datę (1628 rok) zaciągi Rakowskiego mogły wchodzić w skład planowanego zgrupowania Silnickiego. Jak widać powyżej, część z owych 4000 żołnierzy zapewne pojawiła się na cesarskiej służbie, nie jestem jednak w stanie odpowiedzieć, czy wśród nich znalazło się 600 kozaków i 200 drabów Rakowskiego. Trochę dziwne wydaje się, że oddziały te miano zaciągać na Litwie, gdzie w tym czasie brakowało wojska do walk przeciw Szwedom w Inflantach – chociaż w sumie w Rzplitej nie takie rzeczy widziano. No nic, szukam dalej…



sobota, 1 lutego 2014

Jak generał Rakowski dla Kajzera wojsko zaciągał - cz. I

W zbiorach Tek Naruszewicza znalazłem niezwykle ciekawy dokument (a dokładnie rzecz biorąc trzy), któremu chciałbym poświęcić dwa lub trzy wpisy na blogu. Rzecz wymaga nieco kopania w źródłach i pewnego dochodzenia, więc zacznijmy może od początku. O co chodzi?

Znalazłem oto listy przypowiednie wystawione przez Stanisława Rakowskiego, tytułującego się jako Dworzanin Króla J[ego] M[oś]ci, Bractwa Najświętszej Panny Maryi Niepokalanego Poczęcia Kawaler (…) na służbę Cesarza J[ego] M[oś]ci Chrześcijańskiego Woyska Polskie Piesze i konne zaciągający Generał.  W 1628 roku miał on zaciągać na służbę cesarską następujące oddziały:

- pół Regiment jazdy kozackiej, składający się z 600 koni. Jednostkę tę miał zaciągać rotmistrz Piotr Budzik (z typowym dla jazdy polskiej pocztem 12-konnym: na koni dwanaście zwyczajny żołd przeze mnie naznaczając.
- chorągiew piechoty polskiej rotmistrza Jana Kaszucia, składającą się z 100 porcji
- chorągiew piechoty polskiej rotmistrza Stanisława Czarneckiego, także składająca się ze 100 porcji

Co ciekawe, piechota miała być rekrutowana spośród ludzi Rycerskich, czyli szlachty. Miała mieć jednak strukturę piechoty cudzoziemskiej czy może raczej specyficzną mieszankę struktury polskiej i cudzoziemskiej - w liście żołdu znajdujemy oprócz rotmistrza także chorążego, porucznika, wachmistrza, kaprala, prowiant-majstra, pisarza i dziesiętników.

Niestety w listach przypowiednich brak informacji o planowanym uzbrojeniu i wyposażeniu.

Zaciągi miały się zebrać pod Wilnem, po czym pomaszerować na granicę pomorską, gdzie po przeglądzie ze strony komisarzy cesarskich miały wejść na służbę austriacką.

Temat wydaje mi się na tyle frapujący, że spróbuję teraz ustalić, czy oddziały faktycznie zostały utworzone i weszły na służbę cesarską. O moich ustaleniach poinformuję w następnym odcinku…


piątek, 24 sierpnia 2012

Rota kozacka na koni sto dwadzieścia

Znalazłem list przypowiedni króla Jana II Kazimierza dla litewskiego rotmistrza Łukasza Rossudowskiego, datowany w Nowym Dworze, dnia piątego, miesiąca Decembra, roku pańskiego tysiąc sześćset piędziesiąt czwartego, panowania naszego polskiego szóstego a Szweckiego siódmego roku. Tego typu dokumenty zawsze mnie interesowały więc pozwolę sobie przytoczyć fragmenty. W obliczu postępów moskiewskich starano się powiększyć armię litewską, nie tylko woysko W . X. L. w służbie zatrzymać, ale też ad proportionem sił nieprzyjacielskich augmentować. W liście czytamy oczywiście pochwałę dotychczasowej służby rotmistrza, doświadczoną mając wierność twoie w dziele rycerskim, dzielność y do usługi naszey y Rz-ptey ochotę. Pan Łukasz otrzymał rozkaz formowania chorągwi kozackiej w koni sto dwadzieścia, których porządek taki ma bydz: koń dobry, bandolet y para pistoletów, tak u towarzysza iako y pachołka onego. Żołd (wraz z kuchennym) określono na 40 złotych na ćwierć (na jednego konia oczywiście). Rotmistrz miał się postarać by zaciągnąć jak najwięcej doświadczonych żołnierzy, abyś pomienioną rotę ludzi ćwiczonych y iako naywiecej w służbie bywałych sposobił. Na zebranie chorągwi dano mu sześć tygodni. Oddział miał się potem popisać przez pisarzem polnym litewskim lub wyznaczonym przez hetmana substytutem, po czym pomaszerować tam gdzie hetmańskie zaydzie rozkazanie.
Co ciekawe, chorągiew ta służyła aż do sierpnia 1659 roku, od 1656 roku wchodząc w skład dywizji prawego skrzydła, dowodzonej przez hetmana wielkiego Pawła Jana Sapiehę.

wtorek, 14 sierpnia 2012

Jako y z czerni y z pospolstwa

Kontynuując wątek rozpoczęty w poprzednim wpisie pozostajemy w roku 1654 na Litwie, tym razem jednak mamy list hetmana Radziwiłła z 17 sierpnia, napisany w Hołowczynie. To jeszcze ciekawszy przykład listu przypowiedniego na oddziały ochotnicze:
Oznajmuję, iż pod teraźniejszy gwałtowny na Rzeczpospolitą od wiarołomnego nieprzyjaciela moskala [małą literą w oryginale] następujący czas widząc do usługi tej urodzonego pana Jana Menżyńskiego ochotne także i w dziele rycerskim, sposobność pozwoliłem mu zaciągnąć ochotnika tyle, ile go zebrać będzie mógł z szlachty zbiegłej [z terenów zajętych przez siły moskiewskie] jako i z czerni i pospólstwa, z tą jednak kondycją [tj. pod warunkiem] że tak z wojska W. X. L.[itewskiego] jako z tych ludzi co do obrony fortec należą nie zaciągał, a zebrawszy te ludzie jak najprędzej za wozem z nimi do mnie do wojska ma przybywać i to czynić, co mu ode mnie rozkazano będzie, a włóczyć się po włościach i ludziom krzywd i ciężaru czynić nie ma pod karaniem w artykułach wojskowych opisanymi.
Jest to więc list przypowiedni wydany po bitwie pod Szkłowem, ale jeszcze przed tragicznym w skutkach bojem pod Szepielewiczami. Polecam uwadze stwierdzenie, kogo ma zaciągać rotmistrz – jak widać nie tylko szlachtę, alei czerń i pospólstwo.

Kmiciciowa kompania pana Michała

W walkach pod Szkłowem, Szepielewiczami (Ciecierzynem) i Cercami armia litewska poniosła bardzo duże straty, proces uzupełniania wykrwawionych oddziałów i zaciągu nowych jednostek był bardzo powolny i napotykał wiele przeszkód. Nic więc dziwnego że w tak specyficznych warunkach hetman Janusz Radziwiłł sięgnął po oddziały ochotnicze – wolontarzy (czy woluntarzy jak kto woli) – wydając kilku oficerom listy przypowiednie na zaciąg, polecając jednocześnie jak najszybsze połączenie się z wojskami regularnymi. Znalazłem ciekawy dokument, datowany w Mińsku 28 grudnia 1654 roku, będący aktykowaniem uniwersału x-cia imsci [Janusza Radziwiłła] należącego panu Kotarskiemu na zaciąg ochotnika. Oto co napisał w nim głównodowodzący armią litewską (pozwoliłem sobie uwspółcześnić zapis, głównie z myślą o Czytelnikach używających Google Translate:
Oznajmuję iż pod teraźniejszy Rzeczypospolitej gwałtowny czas widząc do dzieła rycerskiego sposobność urodzonego pana Michała Kotarskiego, pozwoliłem mu zebrać ochotnika tyle ile go zebrać może, z którymi nic się nie bawiąc ani krzywd i uciążenia ludziom czyniąc, prosto i jako najśpieszniej do mnie do obozu iść powinien będzie i to czynić, co na dobrych należy kawalerów, podlegając we wszystkim artykułom wojskowym i srogości prawa.
Uniwersał ten jest o tyle interesujący, że z jednej strony wyraźnie mówi o tym, że Kotarski miał zebrać swoją ‘kmicicową kompanię’ w dowolnej wielkości (w domyśle -  im większa tym lepsza), z drugiej poddawał oddział ochotników pod rozkazy hetmana, włącznie z przestrzeganiem artykułów wojskowych i prawa. Biorąc pod uwagę jak surowym dowódcą był hetman Radziwiłł nie była to najciekawsza perspektywa…

piątek, 22 kwietnia 2011

I ten list przypowiedni daję...

Listy przypowiednie z epoki to bardzo interesująca lektura, wypadałoby ich nieco więcej zamieścić na blogu. Skorzystam więc akurat z tego, że Artur (kiedy w końcu doczekamy się Twojego blogu?) podesłał mi artykuł Macieja Jeske Jeszcze o husarii, gdyż jest tam kilka bardzo zajmujących materiałów źródłowych. Na pierwszy rzut list na 100-konną chorągiew litewskiej husarii Aleksandra Hilarego Połubińskiego w 1648 roku.

Janusz Radziwiłł Xże na Birżach i Dubinkach, Generalny Xięstwa Żmudzkiego Starosta, Hetman Polny W-go X-stwa Littewskiego, Kazimierski, Kamieniecki, Seywenyski, Bystrycki Starosta, Ciwun Retowski.
Oznajmuję iż idąc za uchwałą Conwocaciey teraźniejszej która widząc niebezpieczeństwa extremum prawie casum Ojczyzny redolenta jeśli wyuzdana swawola i kostelistas Kozacka prędkiego wstrętu i odporu nie weźmie zaciąg pewnej liczby Wojska nam Hetmanom pozwoliła. A widząc wielką do służb Ojczyzny ochotę i do dzieła Rycerskiego sposobność I-ego Mści Pana Alexandra Hylarego Połubińskiego Wojewodzica Parnawskiego zaciągnąłem go w kompanię służb Rzptej i ten list przypowiedni daję I-ego Mści na zebranie Chorągwie Usarskiej pod którą ma być sto koni.  Starać się tedy I-ego Mść Pan Rotmistrz będzie aby Towarzystwo i czeladź pod Chorągwie miał porządną na koniech dobrych i z Rynsztunkiem zwyczajnym Usarzowi należącym przystojnym i porządnym, a kiedy do obozu pójdzie każdy Towarzysz ma mieć przy wozie Rydel, Motykę, Siekierę, Łańcuch. Żołd zwyczajny naznaczam na czwierć po złotych pięćdziesiąt za koń a kuchennego na I-ego Mść Pana Rotmistrza po złotemu jednemu z konia rachując początek służby od popisu. Aqa Uniwersałem Hetmańskiem z zebraną Companią powinien  będzie I-ego Mść Pan Rotmistrz na czas i miejsce w Uniwersale naznaczone stawić się niechybnie. Tak na stanowisku jako w ciągnieniu żadnych krzywd i bezprawia nie czyniąc, noclegami i pokarmami Dóbr szlacheckich nieaggrawując ani exactiami niezwyczajnemi i zdzierstwem poddanych Rzptej nie ciemiężąc gościńcem jako najprostszym ciągnąc a podwód żadnych nie biorąc pod surowym karaniem w artykułach Wojskowych wyrażonym.
Dan w Zabłudowie 16 Augusta A 1648
JRadziwiłł
Hetman Polny 

sobota, 5 czerwca 2010

Służbę na sto piechoty, naznaczając płacę...


W ramach kolejnego sięgania do materiałów źródłowych tym razem perełka – list przypowiedni na litewską rotę hajducką w 1615 roku. Rzecz wydaje mi się ciekawa, bo często czytamy w opracowaniach o owych listach przypowiednich dla rotmistrzów, a w sumie rzadko można znaleźć pełne brzmienie takowego. Jak się wydaje, istniał nawet swoisty formularz (wzorzec), według którego wydawano listy, zmieniając tylko nazwisko rotmistrza, ilość koni/porcji czy też długość służby. Cytuję za ‘Księcia Krzysztofa Radziwiłła …’ [pozostawiam pisownię oryginalną, zapewne XIX-wieczna kopia ma swoje błędy, jednak pozostawiłem ją bez zmian] gdzie zamieszczono także, według podobnego wzorca, list na 100-konną rotę husarską. Ja jednak pozostaną przy hajdukach, gdyż materiał źródłowy jest tu dokładniejszy - znajdziemy w nim przyczyny leżące u podstawy zaciągu (włącznie ze zwalczaniem ‘swawolnych kup’ złożonych z ex-żołnierzy), wysokość żołdu, przewidywaną minimalną długość służby. Gdzieniegdzie pozwoliłem sobie na skomentowanie tekstu.

Zygmunt III, z bożej łaski, król polski, wielkie książę litewskie, ruskie, pruskie, mazowieckie, żmudzkie, inflantskie, a szwedzki, gottski, wandalski dziedziczny król.

Dla zabieżenia niebezpieczeństwom z ziemi moskiewskiej na granice państwa Naszego W. Ks. Litewskiego ustawicznie zachodzącym, i dla zatrzymania zamku Naszego i włości smoleńskiej, niemniej też poglądając na wysłanie komisarzów dla traktatów z Moskwą o pokoju, by przy potędze sposobnej, słusznemi kondycjami uczynić się mógł, tudzież dla niebezpieczeństw wewnętrznych domowych od ludzi swawolnych, którzy, zapomniawszy zwierzchności i srogości prawa pospolitego, chorągwie podnoszą i pokoju pospolitego turbować nie przestają; mając dobrze zaleconą dzielność i chęć Wierności Twojej służbę na sto piechoty, naznaczając płacę, z skarbu W. Ks. Litewskiego, tak z reszt jako i podatków w przyszły czas pozwolonych, na każdego pachołka na miesiąc po cztery talary węgierskie, na dziesiętniki, chorążego i bębenistę na miesiąc po piąciu talerów węgierskich, na chorągiew [tu w znaczeniu - sztandar roty – K.], bęben i sukno karaziowe [zapewne chodzi to o karazję, czyli tanią tkaninę z wełny czesankowej – K.] na barwę z skarbu według zwyczaju. A ta służba począć się ma od popisu przez pisarzem Naszym polnym [w tym przypadku oczywiście litewskim – K.], a trwać ma przez dwa kwartały, albo póki rzeczpospolita potrzebować będzie, i póki od nas wypowiedziana nie będzie. Starać się tedy Wierność Twoja będziesz, żebyś na tę rotę pod chorągiew swoję, ludzi służałych, i w rzemieśle rycerskiem umiejętnych, z rynsztunkiem piechotnym powinnym [czyli wymaganym – K.] zebrawszy, tam gdzie będzie pokazanie hetmana naszego W. Ks. Litewskiego stawił się, i pod jego regimentem [komendą - K.] nam i rzeczypospolitej służył, zarabiając sobie na sławę dobrą, u Nas i u rzeczypospolitej na przysługę. To jednak sobie warujemy [zastrzegamy – K.] abyś Wierność Twoja, obecnie sam przy rocie swej mieszkał [czyli towarzyszył żołnierzom w czasie kampanii – K.] i ludzi swe w rządzie dobrym i posłuszeństwie zachował, żeby ludziom ciężcy nie byli, stacyi [kwater – K.] po włościach nad zwyczaj dawny nie wyciągali. Czem Wierność Twoja u Nas i u Rzeczypospolitej przysługę sobie i sławę dobrą, i łąskę Naszą zjednasz.