O jedną bułkę za daleko...

Dzisiaj krótka dykteryjka o tym, że łakomstwo nie popłaca…

Adolf Fryderyk z domu Holstein-Gottorp władał Królestwem Szwecji w latach 1751-1771. Jako król niczym specjalnym nie zasłynął, za to niezwykle interesująca była przyczyna jego zejścia z ziemskiego padołu. Monarcha zmarł bowiem 12 lutego 1771 roku – prawdopodobnie na atak serca lub udar – po zakończeniu niezwykle obfitej uczty. Miał bowiem zjeść (informacja podana w oficjalnym biuletynie o śmierci króla):

- homara

- kawior

- kapustę kiszoną

- wędzone śledzie

- rzepę

- popić to wszystko szampanem

- a na zakończenie uczty 14 (!) porcji swojego ulubionego deseru, czyli słodkich bułek zwanych semla, nafaszerowanych pastą migdałową i śmietaną a podanych w gorącym mleku.

Będę się chyba musiał mocno natrudzić, żeby znaleźć dziwniejszą przyczynę zgonu u XVIII-wiecznego władcy. Jakieś pomysły?

Łakocie sarmackiej Nigelli Lawson

Pogoda za oknem okropna (leje niczym z cebra), więc odpocznijmy na chwilę od wojaczki. Może jakiś deser dla odmiany, przepis z Compendium medicum auctum, po raz pierwszy wydanego w Częstochowie w roku 1789. Wybierzmy coś prostego, może tatarskie ziele w cukrze na sucho [z ukłonami dla Zosi S.]. Potrzebujemy tataraku, cukru, wody i dużo czasu…

Weź korzenia tatarskiego ziela, ostruż je i pokraj płasko, włóż do garnka, nalej wody, warz z pół godziny, potym odlej tę wodę, nalej inszej i znowu warz z pół godziny, także odlej jako i pierwszej, i znowu inszej nalej, jak powre odlej i przepłocz inszą, rozłóż na przetaku, żeby osiąkło. Weź cukru tłuczonego tyle dwoje, ile tatarskie ziele zaważy, włóż na rynkę albo patelę, przesyp cukrem, niech tak stoi na noc. Nazajutrz smaż wolnym ogniem do suchości, mieszając powoli łopatkę.

Insi zaś smażą julep z cukru gęsty, w który kładą korzenie i smażą do suchości, mieszając powoli.

Jeżeli ktoś kiedyś ten przepis wypróbuje to proszę dać mi znać jak smakował…